13-09-09

BENT U EEN KIP?

geloof respect pat

Waarom zou geloof zoveel respect waard zijn?

Wil iemand me dat eens uitleggen?
Want ik begrijp het gewoonweg niet.
Mensen zeggen mij voortdurend dat ik meer respect moet betonen:
“Moet je de mensen nu gestoord noemen alleen omdat ze het niet met u eens zijn?”
Wel het is niet omdat ze het niet met mij eens zijn, dat ik ze geestesziek noem,
het is om WAT ze geloven als het om de realiteit gaat,
en nog belangrijker, wat ze met hun geloof willen doen.
Ik bedoel, ja, als het alleen maar dat was, enkel een geloof, dan zou ik er geen enkel probleem mee hebben het geloof al het respect te geven dat het maar wil,
op dezelfde manier dat ik respect heb voor iemands keuze van kledij
of hun binnenhuisinrichting, zelfs al zou ik die smaakloos vinden,
ik zou hen wel genoeg respecteren om dit niet te zeggen.
Maar religie is meer dan enkel een geloof.
Geloof wil een universele moraal opleggen,
en precies daarom heeft het altijd dat soort mensen aangetrokken
die denken dat het priveleven van anderen ook hun zaak is.
En zo'n mentaliteit respecteren, is nu precies wat ons tot de ellende gevoerd heeft waarin we nu zitten.
We hebben het geloof toegelaten om naast zijn schoenen te lopen, en we hebben het laten geloven dat het iets is, wat het niet is.
Terwijl de waarheid is dat geloof niets anders is dan het schorsen van ongeloof.
(Even doen alsof iets wel kan, omdat het leuker is… even niet opwerpen dat alle volkeren van de melkweg Engels spreken in Star Trek bijvoorbeeld.)
Het is iets dat men wil doen, het is geen kwestie van genade, maar een kwestie van keuze.
Want zonder bewijzen (duidelijke, staafbare aanwijzingen) heb je geen reden om te geloven, behalve dan omdat je dat zelf wil.
En waarom zou dat nu meer respect waardig zijn dan bijvoorbeeld uw wil om uzelf met een potlood in uw oog te prikken?
En waarom wordt geloof als een soort deugd beschouwd?
Is het omdat dit een soort diepgang van contemplatie en inzicht en impliceert?
Ik denk dat niet.
Geloof is per definitie niet getest en moet dus in die optiek beschouwd worden als een van de minst diepgaande zaken.
En toch wil geloof, als het daar de gelegenheid toe krijgt, alle handelingen, woorden en gedachten van elke mens op deze wereld aan zijn regels onderwerpen,( ja ook gedachten) want laat ons toch niet vergeten dat ook elke onreine gedachte een zonde is…
Wel kijk, ik geloof dat het geloof in god een onreine gedachte is.
Het vervuilt ons begrip van de realiteit, het staat ons in de weg en het brengt zelfs in de besten onder ons het slechtste naar boven.
Zodat we zelfs bereid zijn zo laag te vallen dat we de nog niet gevormde geesten vergiftigen van de mensen van wie we het meeste houden, onze kinderen.
Wanneer het moment gekomen is dat ze oud genoeg zijn om voor zichzelf te denken, is het te laat, ze zijn door en door gehypnotiseerd.
Het spijt me, maar er is geen 'mooie' manier om dit te zeggen. Als u het hoofd van uw kinderen volstopt met beelden van Satan en de horror van het hellevuur, dan bent u een zieke mens, ja dan bent u geestesgestoord. En de enige reden waarom u dat niet beseft is, omdat mensen en instellingen die echt beter zouden moeten weten, u dit oogluikend hebben toegelaten.
De waarheid is dat uw 'geloven' kinderachtig zijn, uw heilge schriften zijn leugens en uw goden zijn illusies.
En ik kan dat 'met al het verschuldigde respect' zeggen omdat er in feite geen enkel respect verschuldigd is.
En even terzijde, iedereen die respect moet vragen, verdient automatisch gelach, want wie respect echt verdient, zou het al hebben, zou zich er volop in kunnen wentelen, zoals een televisiepredikant in andermans geld.
Nee, wat u verdient is spot.
Maar ik ben een redelijke mens en ik wil een inspanning doen, dus kijk, ik zal uw geloof respecteren voor zolang ik mijn gezicht in een ernstige plooi kan houden terwijl ik eraan denk, wat toch wel een halve seconde zou moeten zijn.
Maar ik vrees dat ik niet meer kan beloven.
Ondertussen geloof ik niet dat god bestaat, maar als het zou uitkomen dat ik verkeerd ben, o.k., dat weze dan zo, maar ik heb eerlijk gezegd geen hoge pet op van zijn attitude.
En wanneer hij zich aan mij wenst te vertonen, zal ik hem dat graag in zijn gezicht zeggen, als hij een gezicht heeft.
Maar als god bestaat, dan wil ik dat hij me dat zelf zegt.
Ik wil het niet van iemand anders horen, en voor het geval u eraan twijfelt, ook niet van u.

Dus, alstublieft, citeer de 'schrift' niet meer voor mij,
de schrift zit me tot daar…
en eerlijk gezegd kan het mij geen zier schelen wat er in de bijbel of de koran staat.
U kan mij net zo goed vertellen over uw dromen, wat u eigenlijk ook doet.

Ik begrijp wel waarom mensen aangetrokken worden door 'schrift' en religie.
Het is immers zo gemakkelijk en gerieflijk, het is al allemaal voor u uitgestippeld: al het denkwerk dat u ooit zou nodig hebben, is al gedaan.
U hoeft geen enkele hersencel meer te bewegen, het is zo gerieflijk dat het bijna modern is…
Maar wat u moet beseffen is dat iets geloven, hoe sterk ook, het niet per se echt maakt.
Men kan bijvoorbeeld iemand hypnotiseren zodat die gelooft dat hij een kip is,
maar u kan toch redelijkerwijze niet verwachten dat andere mensen dat geloof met u delen, of toch tenminste niet tot ze enkele eieren zien?
En dat is hier toch wel de basis: bewijzen… als u mij enkele eieren toont, dan zal ik geloven dat u een kip bent of een christen of een moslim of wat het ook weze dat u gelooft te zijn.
Maar in afwachting daarvan moet u mij niet zeggen dat ik niet mag spotten met uw 'geloven', dat zou net hetzelfde zijn als mij te vragen niet met uw haarstukje te lachen, het maakt het alleen maar nog belachelijker.

Vrede aan iedereen.
En moge u al het respect krijgen dat u verdient.



07:09 Gepost door Bannie I en mp's in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.